یک شعر هیجانی

سالها بود تو را می کردم
                                     همه شب تا به سحرگاه دعا

یاد داری که به من می دادی
                                          درس آزادگی و مهر و وفا

همه کردند چرا من نکنم
                                         وصف روی گل زیبای تو را

تا دسته فرو خواهم کرد
                                         خنجر خود به گلوگاه نگاه

تو اگر خم نشوی، تو نرود
                                          قد رعنای تو از این درگاه