رئیس گروه نجات بینالمللی در بیان تجربیات خود از نجات انسانهای گرفتار در زلزلههای شدید، برخی پندارها در روشهای نجات را اشتباه میداند و از مثلث حیات سخن میگوید.
به گزارش سرویس بینالملل «تابناک»، گروه نجات بینالمللی یکی از مجربترین گروههای نجات جهان است که Doug Copp رئیس آن است.
وی در بیان تجربیات خود آورده است: من به درون 875 ساختمان فروریخته ناشی از زلزله خزیدم و با گروههای نجات شصت کشور کار کرده و در تعداد زیادی از کشورهای جهان، گروههای نجات را سازماندهی نمودم و عضو گروه نجات خیلی از این کشورها هستم.
همچنین به مدت دو سال به عنوان کارشناس سازمان ملل در زمینه تخفیف فاجعه (UNX051-UNIENET) بودم و از سال 1985 به بعد در صحنه بلایای طبیعی عمده جهان، به جز مواردی که فاجعه آنی بوده ، شرکت داشتم.
در سال 1996 ما یک فیلم مستند ساختیم که صحت متدولوژی ارائه شده ما را تأیید میکرد. ما یک مدرسه و یک خانه را با بیست مانکن در داخل آن، فرو ریختیم ، ده مانکن را به صورت خمیده و پنهانشده (Duck And Cover) و ده مانکن دیگر را به روش بقای خودم تحت نام مثلث حیات (Triangle Of Life) استفاده کردیم. پس از فرو ریختن ناشی از زلزله مصنوعی، ما به درون آوارها خزیدیم و وارد ساختمانها شدیم تا نتایج آزمایش را فیلمبرداری و مستند کنیم در این فیلم که فنون زنده ماندن خود را تحت نظارت مستقیم و شرایط علمی مرتبط با ریزش آوار تمرین نمودیم به روشنی نشان میداد آنهایی را که از روش «خمیده و پنهان شده» استفاده کردند، شانس زنده ماندن آنها صفر درصد و برای آنهایی که از روش ما (مثلث حیات) استفاده کردند، 100 درصد بود.
این فیلم در ترکیه و کشورهای اروپایی توسط میلیونها نفر دیده شد و در ایالات متحده، کانادا و آمریکای لاتین هم از طریق تلویزیون به نمایش گذاشته شد.
رئیس گروه نجات بینالمللی ادامه میدهد: نخستین ساختمانی که به داخل آن خزیدم، مدرسهای در شهر مکزیکوسیتی و در جریان زلزله سال 1985 بود. همه بچهها در زیر میزهایشان بودند و همگی تا ضخامت استخوانهایشان در هم کوبیده شده بودند. آنها می توانستند زنده بمانند اگر در کنار میزهایشان و در راهروی بین میزها دراز میکشیدند. کاری که انجام داده بودند، غیرمعقول و غیرضروری بود و در تعجب بودم که چرا آنها در راهروها نبودند. من آن موقع نمیدانستم که به آنها گفته شده بود که خود را زیر چیزی پنهان سازند.
به سادگی میتوان دریافت، هنگامی که ساختمانها تخریب می شوند، وزن سقف که بر روی اشیا و مبلمان فرود میآید، آنها را در هم میکوبد، در حالی که فضای خالیای را در کنار آنها ایجاد میکند و من به آن «مثلث حیات» میگویم. هر اندازه اشیا بزرگتر و محکمتر باشند، کمتر فشرده میشوند و هر اندازه کمتر فشرده شوند، فضای خالی که احتمال زنده ماندن افرادی را که به آن پناه میبرند، بیشتر میشود. یک بار دیگر میتوانید ساختمان فرو ریخته را در تلویزیون نگاه کنید؛ مثلثهایی را که شکل گرفتهاند، شمارش کنید، آنها در بیشتر نقاط وجود دارند و از معمولیترین اشکالی هستند که در داخل آوارها به راحتی میتوانید ببینید.
من کارکنان سازمان آتش نشانی شهر «تروجیلو» ـ با جمعیتی 750 هزار نفری ـ را برای چگونه زنده ماندن و محافظت و نجات خانوادههایشان در هنگام وقوع زلزله آموزش دادم. رئیس آتش نشانی شهر تروجیلو که خود استاد دانشگاه این شهر هم میباشد، همواره مرا همراهی میکرد و خود گواه حوادث اتفاق افتاده بود.
مطلب زیر، گفته او میباشد: نام من «روبرتو روزالس» است، هنگامی که یازده ساله بودم، در اثر بروز زلزله سال 1972 ـ که بیش از هفتاد هزار نفر تلفات داشت ـ در داخل ساختمان فروریخته، به دام افتادم. آنچه باعث نجاتم شد، مثلث حیاتی بود که در کنار موتورسیکلت برادرم به وجود آمده بود. همه دوستانم که در زیر میز یا تخت رفته بودند، در زیر آنها له شده و جانشان را از دست داده بودند. من مثال زنده ای از «مثلث حیات» هستم و دوستانم مثالی از «خمیده و پنهان شده» که همگی جانشان را از دست دادند.
نکات و توصیههای مهم «Doug Copp»:
1. در هنگام بروز زلزله و فرو ریختن ساختمان، هر کسی که از روش «خمیده و پنهان شده» استفاده کند، بدون استثنا و همواره محکوم به مرگ است. افرادی که زیر اشیایی نظیر میزها و اتومبیلها میروند، در همانجا له میشوند.
2. سگها، گربهها و بچهها، همگی اغلب به صورت طبیعی در وضعیت جنینی که در رحم قرار دارند، خم میشوند و شما هم باید همینطور عمل کنید. این غریزه طبیعی ایمنی و اصل بقاست. شما میتوانید با همین شیوه، در فضای خالی کوچکتری زنده بمانید. پس در زمان بروز زلزله، سریع خود را کنار اشیای بزرگ، مانند کاناپه بزرگ و یا اجسام محکمی که در مقابل ضربه، کمتر فشرده میشوند و فضای خالی در مجاور خود باقی میگذارند، قرار دهید.
3. ساختمانهای چوبی از ایمنترین نوع ساختمانها به شمار میروند که میتوانید در هنگام وقوع زلزله در داخل آنها باشید. دلیل آن ساده است، زیرا چوب قابل انعطاف بوده و با نیروی زلزله به راحتی حرکت میکند. اگر ساختمان چوبی فرو ریزد، فضاهای خالی بزرگی ایجاد میشود. همچنین ساختمانهای چوبی دارای وزن متمرکز شده و خردکنندگی کمتری هستند. ساختمانهای آجری میتوانند در حد قطعات آجر متلاشی شوند و آجرها منجر به بروز صدمات زیادی میشوند. البته اجساد لهشده ناشی از فرو ریختن آنها از صدمات حاصل از فرو ریختن قطعات بتنی بزرگ، کمتر است.
4. اگر زلزله درهنگام شب و زمانی که شما در رختخواب خود هستید، اتفاق بیفتد کافی است، از روی تخت به پایین بغلتید، یک فضای ایمن و مناسب در اطراف تخت وجود دارد. هتلها میتوانند نرخ زنده ماندن ساکنان خود را در هنگام وقوع زلزله، با نصب تابلوی راهنما در پشت درب اتاقها و اطلاعرسانی به ساکنان مبنی بر اینکه «در هنگام وقوع زلزله روی زمین، کنار تختخواب دراز بکشید» افزایش دهند.
5. اگر شما هنگام وقوع زلزله، در حال تماشای تلویزیون هستید و فرار از در یا پنجره برایتان به سادگی امکانپذیر نیست، در وضعیت جنینی در کنار کاناپه یا صندلی بزرگ خم شوید.
6. هر کسی که در زمان وقوع زلزله در زیر درب قرار گیرد، محکوم به مرگ است. زیرا اگر در هنگامی که زیر درب قرار دارد، چهار چوب اطراف درب به سمت جلو و عقب بیفتد، زیر مصالح ساختمانی بالای چهار چوب درب، له خواهد شد و اگر ستونها به طرفین بیفتند در این حالت توسط آنها به دو نیم خواهد شد؛ بنابراین در هر دو صورت جان خود را از دست خواهد داد.
7. هرگز در هنگام وقوع زلزله بر روی پلهها نروید؛ زیرا پلهها دارای گشتاور فرکانسی متفاوتی هستند و بنابراین مجزا از تنه اصلی ساختمان نوسان میکنند. به عبارتی، پلهها و بقیه ساختمان با همدیگر برخورد میکنند تا اینکه شکست سازهای در پله رخ دهد و کسانی که روی پله هستند، پیش از اینکه پله خراب شود، توسط گامهای پله گرفتار شده و به صورت وحشتناکی قطع عضو خواهند شد. در هنگام زلزله حتی اگر ساختمان فرو نریزد، باز هم از پلهها دور بمانید، چون پلهها از مناطقی هستند که احتمال تخریب بیشتری دارند حتی اگر پلهها توسط زلزله فرو نریزد، ممکن است در اثر وزن ازدحام زیاد افرادی که فریادکشان از روی آن در حال فرار هستند، فرو بریزد. پلهها باید پس از وقوع زلزله هر چند که ساختمان آسیب ندیده باشد از نظر ایمنی مورد آزمایش قرار گیرند.
8. به دیوارهای محیطی ساختمان نزدیک شوید و یا در صورت امکان به بیرون از آنها بروید. هرچه داخلتر و دورتر از دیوارهای محیطی ساختمان باشید، احتمال اینکه راه گریز شما مسدود شود، بیشتر خواهد بود.
9. کسانی که در هنگام وقوع زلزله در خیابانها داخل خودروی خویش میمانند، وقتی که خیابان طبقه فوقانی روی آنها خراب میشود (در اتوبانهای دوطبقه)، جان خود را از دست میدهند. این دقیقا همان چیزی است که در آزادراه «نیمیتز» رخ داد و قربانیان زلزله سانفرانسیسکو همگی در داخل خودروی خود به هنگام زلزله باقی ماندند و همگی کشته شدند. آنها میتوانستند زنده بمانند اگر از خودرو خارج شده و در کنار آن نشسته و یا دراز کشیده بودند. همه خودروهای لهشده به جز خودروهایی که ستونهای پل، مستقیما روی آنها سقوط کرده بود، دارای فضای خالیای به ارتفاع 90 سانتیمتر در اطراف خود بودند.
10. از خزیدن در داخل خرابههای دفاتر روزنامهها و یا اداراتی که کاغذهای انباشته زیادی در آنها وجود داشته است، دریافتم که کاغذ دارای خاصیت ارتجاعی بوده و چندان فشرده نمیشوند لذا فضاهای خالی زیادی در اطراف بستههای کاغذ به وجود میآید که میتواند در زمان زلزله مورد استفاده قرار گیرد.