دوستان سلام
سال۸۶ رسیده است .مثل خیلی از سالهای گذشته ُابتدا به همه سال نو رو تبریک میگم .سال نوشده شما چی ؟ شماهم ایشالا نوشده باشید یا نوبشید .منم نو بشم !سال جدید برنامه جدید میخاد .عمرمون داره میگذره وبهتره براش فکر کنیم .برنامه داشته باشیم .یکی از بزرگترین رموز موفقیت انسان برنامه است .سال ۸۶ میخایم کی باشیم وچی بشیم ؟تو هرکاری که هستیم .حتی تو وبلاگ خودمون .البته می دونم که همه نوشتن وبلاگ جزو کارهای فرعی مون هستش ُولی به نظر من توهمین کار ساده هم برنامه تنظیم کنیم .عمر به دقیقه میگذره .به ساعت به روز ویا به سال .در دنیا کسانی هستن که عمرشون به ثانیه میگذره وحسابشو دارن .خوش بحالشون
.قول بدیم لااقل برای هرروزمون برنامه داشته باشیم .خوشحال میشم تو برنامه ریزی روزانه کمک کنم یا کمک بشم .مجدد همه عیدها رو به همهتون تبریک میگم
.برا دانش آموزا ودانشجوها واستادا ومعلما آرزوی خوشبختی دارم .برا همه جوونا آرزوی موفقیت .برنامه ریزی روزانه یادتون نره 
ترم جدید شروع شده است .با شروع ترم وانتخاب واحد دانشجوها مشغول درس وبحث هستند .تجربه من میگه چند گروه دانشجو داریم .
۱-اونایی که هنوز همه نمرات ترم قبل رو نگرفتند یکسره دنبال نمره اند البته اونا که شک دارن افتادن یا نه ؟در حالی که بقیه میخونن اونا دنبال نمره هستند .حالا چه جوری ُخدا میدونه .نتیجه اینکه از این ترم هم دارن عقب میمونن .
۲-یه عده سر خوشن .میگن حالا وقت زیاده ومشغول درس نمیشن .به جای سرچ کردن چت میکنن وبه جای درس وتکلیف به وبلاگ میرسن .مواظب باشن .البته وبلاگ بد نیست .زیادش خوب نیس .
۳-یه عده ای از اول ترم برنامه دارن .شب به شب میخونن وقت بیکاری هم چت میکنن .اینا بنظر میرسه عاقبتشون بهتر باشه .حتما برنامه ریزی کنین .۴ سال دیگه میخان چی باشین .اگه نمی دونین وای به حال من .عمر از کف نره که ضرر میکنین .
خوب بخونین .خوب ورزش کنین .بدون هدف وسرگردون نباشین .همیشه یا بهترین باشین یا اولین ..همه تون همیشه اول باشین .!
دوران ستم شاهی برای بزرگسالان آزاد اندیش دوران سیاه وخفقان بود .ساواک مقتدرُ شکنجه های وحشیانه ُ نفوذ غرب وبویژه آمریکا وانحطاط فرهنگی ورواج برهنگی در سایه ورود به دروازه تمدن از یادگارهای این دوران سیاه ستم شاهی است که تصور آن برای جوانان امروز بسیار بعید است .چراکه گفته اند شنیدن کی بود مانند دیدن .بزرگسالان جامعه در این روزها شادند چرا که از آن نکبت رها شده اند .
میانسالان که در سال ۵۷ کودک ونوجوان بوده اند خاطرات شیرین وحدت کلمه را در ایران بیاد دارند .راهپیمایی های باشکوه ُ تعطیلی مدارس تظاهرات وتیر وگلوله ونهایتا پیروزی پدران وبرادران خود بر اهریمن .اکنون با آن خاطرات خوشحالند وجشن می گیرند
و اما جوانان ونوجوانان امروز چه ؟
انها نمی دانند خفقان شاه یعنی چه ؟ نمی دانند ناخن دست وپا کشیدن یعنی چه ؟نمی دانند ساواک آمریکایی یعنی چه ؟وتقصیری هم ندارند که ندانند .چرا که آن روزگار نبودند .آنها نمی دانند شاه برای تصمیمات مهم با بیگانگان مشورت میکرد یا با نخبگان .آنها نمی دانند برای رهایی از دست آمریکا در این کشور چه شد ؟وما مقصریم که خوب بیان نمی کنیم .نمی دانند که بسیاری از روستاها حتی آب آشامیدنی وبرق نبود وجاده نبود و در شهرها امکانات کم بود وقصرهای شاه چگونه بود .پس حق دارند که فریب مهره های آمریکا را بخورند .باید جوانان را آگاه کرد تا همچون نسل های گذشته ودلیر تر از آنها از ایران دفاع کنند .کار بزرگی که بزرگسالان امروز انجام دادند حذف مهره خطرناکی چون صدام بود از ایران ولی نه به کمک آمریکا که در مقابله با آمریکا .یعنی هم شاه وهم آمریکا باهم از ایران دور ریخته شدند .امروز ملت عراق برای حذف صدام چقدر هزینه داد وانروز ما برای حذف شاه چه کردیم .پس جا دارد که شاد باشیم وشادی کنیم وجشن بگیریم که اینکار را همه کردیم با رهبری آن پیر فرزانه .یادش بخیر